همانگونه كه روشن است هر زبانى، داراى ضوابط، قواعد و دستورات خاصى
است. يكى از قواعد ادبى زبان عربى، كاربرد ضمير و صفات مذكّر و مؤّنث است
كه داراى سه حالت است:
الف. اگر گفتوگو فقط درباره مردان باشد، صيغه «مذكّر» به كار مىرود.
ب. اگر سخن فقط درباره زنان باشد، صيغه «مؤنّث» به كار مىرود.
ج. اگر طرف محاوره هم مردان باشد و هم زنان، از صيغه «مذكّر» استفاده مىشود
و اين به جهت «قاعده تغليب» در ادبيات است.
با توجه به اين مقدمه، انواع خطابات قرآنى در مورد زن و مرد به شرح زير قابل
تبيين است:
١ .در مواردى قرآن كريم با صراحت زن و مرد را در كنار يكديگر مورد خطاب
قرار مىدهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *